‘Islamitische’ Etiketter als Methode om de Britse Moslims Ongeldig te Maken

Het begrip ‘Islamist’ en de effecten in Groot-Brittannië: Het gebruik als een politiek instrument

Van de klassen in Birmingham tot de grootste kranten van Groot-Brittannië, heeft één woord een buitengewone politieke lading gekregen: Islamist. Aanvankelijk werd het gepresenteerd als een neutrale descriptor, maar in de praktijk gaat het verder dan analyse en wordt het een beschuldiging. De term “Islamist” kwalificeert de politieke agency van moslims als verdacht, irrationeel of gevaarlijk; het beschrijft niet alleen, maar veroordeelt ook.

In dit artikel zullen we onderzoeken hoe de term “Islamist” in de media van Groot-Brittannië een complottheorie is geworden en de wijdverbreide vooroordelen tegen moslimgemeenschappen heeft versterkt. In een mediaomgeving waar moslims worden voorgesteld als een monolith die vastberaden is om de staat en de “westerse beschaving” ondermijnen, is deze term een sjabloon geworden dat wordt gebruikt om oppositie te disciplineren en het in twijfel trekken van de macht te voorkomen.

Het gebruik van de term ‘Islamist’ en de effecten in Groot-Brittannië

In Groot-Brittannië vormt deze logica de basis van langdurige morele paniek over moslimgemeenschappen. De “Trojan Horse”-zaak in Birmingham is een symbolisch voorbeeld van deze situatie. Een brief die later als vals werd onthuld, werd gebruikt om uitgebreide overheidsinterventie in moslimmeerderheidsscholen te rechtvaardigen. Carrières werden verwoest, instellingen werden ontmanteld en een stad werd collectief in twijfel getrokken.

• Beschuldigingen en claims: De claim was niet alleen gericht op slecht bestuur of conservatieve waarden; het werd ook gedefinieerd als een islamistische “samenzwering”. Deze uitdrukking was zo vaag dat het bijna elke betekenis kon hebben, maar krachtig genoeg was om de zoektocht naar rechtvaardigheid op te schorten.

Media en politieke mobilisatie

Deze veronderstelling werd de basis van het Prevent-programma in Engeland. Tegenstand tegen het Britse buitenlands beleid, woede over Gaza of zelfs sterke uitdrukkingen van de moslimidentiteit worden routinematig gepresenteerd als indicatoren van “islamisme”. De politieke bewustwording van moslims wordt gezien als een gevaar.

Als gevolg hiervan was de politieke mobilisatie rond de ban van Maccabi Tel Aviv-supporters bij een voetbalwedstrijd in Birmingham vol racistische manifestaties en zorgen over de openbare orde. Wat als een normale politieactie had moeten worden beschouwd, veranderde snel in een nationale schandaal.

Islamitische beschuldigingen en desinformatie

Op 1 januari publiceerde de Telegraph een artikel met de titel “Islamitische moordenaar wint mensenrechtenzaak omdat hij in de gevangenis ‘in een depressie raakte'”. De claim was duidelijk: de mensenrechtenwet beschermde een religieuze extremist. Maar dat was niet waar. De krant publiceerde later een officiële rectificatie waarin werd erkend dat het verkeerd was om de dader als “islamitische moordenaar” te beschrijven. Deze rectificatie kwam echter pas na de verspreiding van desinformatie en vormde het publiek begrip.

Deze situatie laat zien hoe desinformatie kan worden omgevormd tot ideologie. Een verkeerde relatie tussen islam, geweld en mensenrechten verspreidde zich, werd gecorrigeerd maar nooit op een betekenisvolle manier teruggedraaid. De term “Islamist” had zijn doel bereikt.

Conclusie en oproep

Het gebruik van de term ‘Islamist’ in Groot-Brittannië speelt een belangrijke rol in de vormgeving van niet alleen de lokale media, maar ook van internationale politiek. Deze term is een instrument geworden dat de aanwezigheid van moslims in cultureel en privéleven toestaat, terwijl het hen in het politieke leven uitsluit.

Deel uw gedachten of lees relevante artikelen door een reactie achter te laten. Zolang de politieke agency van moslims wordt gezien als een bedreiging die gecontroleerd moet worden, in plaats van als een democratisch recht, lijkt het moeilijk dat deze situatie zal veranderen.