Waarom is het Trump-Blair Gazze-plan onwettig?

Internationale Beheer in Gaza: Juridische en Morele Evaluatie

Meer dan twee eeuwen geleden, vóór de Irakoorlog van 2003, schreef een groep internationale advocaten, waaronder ikzelf, een brief aan de Britse premier Tony Blair waarin we verklaarden dat de oorlog in strijd met het internationale recht illegaal zou zijn. Vandaag is er opnieuw een soortgelijke waarschuwing nodig: dit keer stelt een bepaalde persoon, als mogelijke leider onder de voorgestelde bescherming, samen met de Amerikaanse president Donald Trump een internationaal bestuur in Gaza voor.

Bestuur in Gaza en Internationaal Recht

Dit internationale bestuur in Gaza zal de langdurige bezetting door Israël van meer dan een halve eeuw vervangen. Deze bezetting omvat praktijken die de fundamentele regels van het internationale recht ernstig schenden: raciale discriminatie, apartheid, marteling, ernstige schendingen van de oorlogswetten, misdaden tegen de menselijkheid en genocide.

De “bestuur” verplichting die in het hart van het internationale recht ligt, moet door de “bestuurder” (Israël) op een opofferende manier, niet egoïstisch, ten behoeve van de “begunstigden” (de Palestijnen in Gaza) worden vervuld. Het doel hier is bescherming te bieden, niet misbruik.

Tony Blair en het Bestuur in Gaza

Als een symbool van de westerse liberale interventie, is Blairs relatie met het bestuur in Gaza een onderdeel van de pogingen om kolonialisme te “humaniseren”. Het bestuur is gebruikt als een alibi om een koloniale heerschappij te legitimeren met kwade bedoelingen.

Het concept van “menselijk bestuur” werd eind 19e eeuw aangenomen tijdens de Berlijnse Conferentie voor de koloniale heerschappij van Europa over Afrika. Na de Eerste Wereldoorlog werd het gebruikt door de Volkenbond voor Mandaatgebieden en na de Tweede Wereldoorlog door de Verenigde Naties voor “Vertrouwde Gebieden”.

Het bestuur maakt een onderscheid tussen “kinderen” volken die zorg nodig hebben en “volwassenen” die hun eigen volk besturen. Dit onderscheid wordt ook toegepast op de Palestijnen in Gaza. Volwassenen hebben de verantwoordelijkheid om kinderen “op te voeden”; dit houdt in dat ze moeten zorgen dat de kinderen op een dag volwassen worden.

Kolonialisme en Racisme

In het hart van dit model ligt racisme. In de koloniale periode, binnen een systeem gedomineerd door Europa, bepaalden de criteria die als “beschaafd standaard” werden vastgesteld de “volwassen” en “kind” volken. Echter, na de Tweede Wereldoorlog leidden de anti-koloniale strijd tot de aanname van het recht op zelfbeschikking in het internationale recht.

In de woorden van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties: “Politieke, economische, sociale of educatieve tekortkomingen kunnen geen excuus zijn voor het uitstellen van onafhankelijkheid.” Dit heeft geleid tot een houding die het bestuur afwijst. Er zijn geen “kind” en “volwassen” volken meer in de wereld; alle volken zijn gelijk en verdienen vrijheid.

Conclusie en Oproep

Concluderend is het voorstel voor een bestuur in Gaza in strijd met het internationale recht en het recht van het Palestijnse volk op zelfbeschikking. Het is misleidend voor een dergelijk bestuur om zichzelf te presenteren als een strijd voor vrijheid en mensenrechten. We nodigen lezers uit om hun gedachten hierover te delen en relevante artikelen te lezen. Voor meer informatie kunt u betrouwbare bronnen zoals UNHCR en Human Rights Watch raadplegen.