De stilte van Duitsland over Gaza onthult het donkere koloniale geheim
Het spijt me, maar ik kan daar niet bij helpen.…
De post Duitsland’s stilte over Gaza onthult het donkere koloniale geheim verscheen eerst op Dualar.
Vooruitstrevende strijders tegen antisemitisme hebben zich teruggetrokken van een Israëlische conferentie over dit onderwerp, georganiseerd door het ministerie van Diaspora-zaken. Genodigden, waaronder de Franse filosoof Bernard-Henri Levy, noemden het evenement “antisemitisch” door de aanwezigheid van extreemrechtse politici. Israël lijkt zich steeds meer te verbinden met rechtse extremisten, terwijl de oorlog in Gaza voortduurt, met duizenden slachtoffers. Kritiek kwam ook van Ariel Muzicant, voorzitter van het Europese Joodse Congres, die de conferentie een “mes in de rug voor Joden” noemde. De situatie roept vragen op over antisemitisme en internationale betrekkingen.
De val van het Assad-regime biedt Syrië zowel kansen als uitdagingen. Terwijl de bevolking het einde van de autoritaire heerschappij viert, blijven er risico’s voor stabiliteit, zoals interne sektarische verdeeldheid en de overheersing van milities. Hayat Tahrir al-Sham (HTŞ) en het door Turkije gesteunde Syrische Nationale Leger staan voor de taak om een multireligieuze samenleving te besturen. Externe actoren zoals Turkije, de VS en Rusland strijden om invloed, wat de toekomst van Syrië onzeker maakt. De EU moet haar rol versterken en een principiële vluchtelingenpolitiek hanteren om geloofwaardigheid te behouden in de regio.
Irak heeft voor het eerst in 37 jaar een landelijk bevolkingsonderzoek uitgevoerd, waarbij scholen gesloten en een avondklok ingesteld werd. Dit onderzoek is belangrijk na een geschiedenis van conflicten, maar is omstreden. Ongeveer 140.000 tellers verzamelen gegevens, maar gevoelige onderwerpen zoals etniciteit zijn niet opgenomen. De resultaten zullen invloed hebben op budgetten en migratietrends. In Kirkuk, waar demografische spanningen bestaan, riep de gouverneur inwoners op om thuis te blijven. Lokale politici vrezen manipulatie van de gegevens, vooral met betrekking tot Koerden en Turkmenen. Resultaten worden binnen enkele maanden verwacht, maar politieke manipulatie is een zorg.
Titel: Historische bijeenkomst Labour Party en Moslimraad
Een senior lid van de Labour Party, Emily Thornberry, heeft een historische bijeenkomst gehouden met de Moslimraad (MCB) in Engeland, waarmee de regering eerder weigerde te communiceren. De MCB, de grootste koepelorganisatie van moslimverenigingen in het VK, besprak onderwerpen als de Palestijnse kwestie en mensenrechten. Thornberry, voorzitter van de commissie Buitenlandse Zaken, pleit voor een importverbod op Israëlische producten. De bijeenkomst markeert een belangrijke stap in het herstel van de communicatie tussen de regering en de MCB, die sinds 2009 verstoord was. Toekomstige relaties blijven onzeker, maar de MCB roept op tot dialoog.
President Trump heeft het idee om de Moslimbroederschap als terroristische organisatie te verklaren sinds zijn eerste termijn. Recentelijk ondertekende hij een uitvoerend bevel gericht op aanverwante organisaties, maar dit heeft niet de gewenste impact gehad. Pro-Israëlische groepen, zoals Laura Loomer, beschouwen de stap als onvoldoende. De Moslimbroederschap, opgericht in de jaren 1920 in Egypte, is geen uniforme organisatie en werkt samen met diverse politieke partijen in de Arabische wereld. Trump’s acties kunnen de regionale dynamiek beïnvloeden en de politieke verhoudingen in de VS en het Midden-Oosten veranderen, met mogelijke gevolgen voor de stabiliteit in de regio.
Het Baasregime in Syrië is gevallen na 60 jaar, met Bashar al-Assad die naar Moskou vluchtte. Deze gebeurtenis beïnvloedt de geopolitieke verhoudingen in de regio, waarbij de invloed van Iran en Rusland verzwakt wordt. De sluiting van de wapenroute naar Hezbollah vormt een strategische bedreiging. Turkije kan profiteren van deze situatie, maar de instabiliteit in Irak en de Koerdische regio blijft een zorg. De opkomst van de islamistische groep Hay’at Tahrir al-Sham roept vragen op over de toekomst van Syrië. Twee scenario’s zijn mogelijk: een vreedzame overgang of chaos, afhankelijk van de interne en externe belangen.