Zalige oorlog, zal het Westen de woede van Christen en Jood in twijfel trekken?

Over de Wortels van Christelijke en Joodse Extremisme Reflecteren

In 1990 schreef Bernard Lewis een beroemd artikel over de “wortels van de woede van moslims.” Dit artikel, samen met andere invloedrijke werken uit de jaren ’80 en ’90, markeerde het begin van een periode waarin commentaren over extremisme en politieke geweld in de moslimmeerderheid wereld naar voren kwamen. Moslimextremisme in deze studies werd vaak vanuit een perspectief geschreven dat de westerse imperialisme en agressie verachtte, maar met name academische studies die militante groepen zoals Al-Qaeda en ISIS onderzochten, behandelden een reële kwestie.

Christelijk en Joods extremisme heeft daarentegen relatief minder aandacht gekregen. Hoewel de meerderheid van de Christenen en Joden extreem interpretaties verwerpt, is het belangrijk om deze extremistische opvattingen van deze religies in twijfel te trekken. Want deze interpretaties rechtvaardigen militaire beleid gericht op oorlog, territoriale uitbreiding en burgerdoelen.

Christelijke en Joodse Motivaties

Israëlische en Amerikaanse politieke leiders, militaire autoriteiten en beleidsmakers verbergen de religieuze fundamenten van de oorlog tegen Iran niet. Senator Lindsey Graham uit Zuid-Carolina beschreef het conflict als “een religieuze oorlog,” terwijl Senator Kevin Cramer uit Noord-Dakota verklaarde dat Amerika een “heilige verantwoordelijkheid tegenover Israël” heeft.

Volgens de Military Religious Freedom Foundation (MRFF) brengen Amerikaanse militaire commandanten vaak het christendom en de Bijbel ter sprake als oorlogsmotivatie. MRFF meldde honderden klachten van alle militaire eenheden sinds het begin van de vijandelijkheden.

• Een commandant vertelde zijn troepen dat de oorlog tegen Iran “een deel van Gods goddelijke plan” was.
• Voormalig president Donald Trump verklaarde dat hij “door Jezus was gezegend” en dat hij de oorlog voerde om “Armageddon te ontketenen.”

Amerikaanse Kruistocht

Religieuze taal komt ook direct naar voren bij andere invloedrijke Amerikaanse beleidsmakers in het conflict met Iran en daarbuiten. In juni 2025 definieerde senator Ted Cruz uit Texas het steunen van Israël als een Bijbelse opdracht. “Degenen die Israël goede wensen toewensen, zullen gezegend worden; degenen die het vervloeken, zullen vervloekt worden,” zei hij.

In dezelfde context verklaarde de Amerikaanse minister van Defensie Pete Hegseth dat hij bad voor “heilige wijsheid” bij het nemen van beslissingen over de oorlog. Hegseth’s politieke opvattingen weerspiegelen al lange tijd Bijbelse interpretaties in het Midden-Oosten beleid.

Islamofobische en Messiaanse Opvattingen

Hegseth schreef in 2020 een boek voor een “Amerikaanse kruistocht” tegen de Islamitische invloed in het Midden-Oosten. Tijdens een toespraak in 2018 in Jeruzalem pleitte hij voor de herbouw van een Joods tempel op de Al-Aqsa moskee.

Israëlische leiders gebruiken vaak Bijbelse verhalen om militaire acties en territoriale uitbreiding te rechtvaardigen. In september 2023 toonde premier Benjamin Netanyahu tijdens de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties een kaart van het “Nieuwe Midden-Oosten” en introduceerde hij de uitgebreide grenzen van Israël.

Dubbele Standaard

Hegseth beloofde “dood en vernietiging uit de lucht” voor Iran. Stel je voor dat twee moslimstaten militaire operaties beginnen tegen een christelijke gemeenschap en daarbij religieuze teksten gebruiken voor deze oorlog. Het is zelfs moeilijk om te bedenken welke reactie dat zou uitlokken.

Wanneer Amerikaanse en Israëlische leiders Bijbelse vertellingen aanhalen tijdens oorlogvoering, blijft de religieuze dimensie vaak op de achtergrond in mainstream westerse analyses en media. Deze situatie staat in contrast met de academische studies over “de wortels van de woede van moslims.”

Conclusie

Religie is niet de enige bepalende factor in de oorlogspolitiek van de VS en Israël. Echter, gezien het feit dat religie zo prominent aanwezig is in de gedachten van belangrijke besluitvormers in beide landen, is het eerlijk om de vraag te stellen waarom deze religieuze motivaties niet met dezelfde zorgvuldigheid worden bevraagd.

Wij nodigen onze lezers uit om hun gedachten over dit onderwerp te delen of gerelateerde artikelen te lezen.