Van Malcolm X naar Mamdani: De zoektocht naar gerechtigheid eindigt nooit

De Strijd voor Gerechtigheid: Het Verbonden Pad van Malcolm X en Zohran Mamdani

De strijd voor gerechtigheid in de Verenigde Staten verdwijnt nooit. Als het begraven, gewist of opzij geschoven wordt – vindt het een manier. Nieuwe vormen, nieuwe gezichten, nieuwe stemmen.

Twee mannen, tussen generaties – de ene een symbool van de burgerrechtenbeweging, de andere een opkomende politica uit New York – staan op dezelfde morele grond.

Zestig jaar na de moord op Malcolm X blijft de kandidaat voor het burgemeesterschap van New York, Zohran Mamdani, zijn onverzettelijke, niet-onderhandelbare geloof in gelijkheid, gerechtigheid en vrijheid vertegenwoordigen.

Het is belangrijk dat Malcolm X, net als Mamdani, een trotse moslim was. Zijn oorspronkelijke wereldbeeld werd gevormd in het vuur van discriminatie en de zwarte nationalistische islam – een beweging die de witte superioriteit omverwerpt maar de wereld nog steeds verdeelt in zwart en wit, onderdrukkers en onderdrukten.

Voor een man die de pijn heeft ervaren die de Jim Crow-wetten – de rassenscheidingwetten die eind 19e en begin 20e eeuw in het zuiden van de VS werden toegepast – met zich meebrachten, leek het onmogelijk om deze situatie te veranderen.

De Hajj en Transformatie

Toen kwam de Hajj naar Mekka. Wat hij tijdens de Hajj zag, verbrak deze dualiteit: “Je kunt geschokt zijn dat deze woorden van mij komen. Maar de dingen die ik tijdens deze Hajj heb gezien en ervaren, hebben me ertoe gebracht mijn eerdere denkpatronen opnieuw te ordenen en sommige van mijn eerdere conclusies terzijde te schuiven.”

In het heilige land zag Malcolm X dat wat de VS hem probeerden te laten geloven onmogelijk was: Mensen van elke kleur en taal – blauwe ogen blond, samen met zwarte Afrikanen – verenigden zich in ceremonieën, eer en gemeenschappelijk doel.

Structurele Druk en Wereldwijde Gerechtigheid

De Hajj vormde niet alleen zijn politiek; het transformeerde ook zijn ziel. Toen Malcolm X terugkeerde naar de VS, bracht hij een visie mee die niet alleen de zwarte bevrijding maar ook de universele menselijke waardigheid droeg: “Amerika moet de islam begrijpen, want het is de enige religie die het racisme uit deze samenleving kan wissen.”

Hij begon racisme niet alleen als een interne Amerikaanse zonde te zien, maar ook als een mondiale structuur – een koloniale net die de strijd van Afro-Amerikanen verbond met die van Algerijnen, Ghanezen, Vietnamezen en Palestijnen.

Mamdani’s Strijd

Mamdani, als 34-jarige democratische socialist, is niet onbekend met controverses en moed. Als langdurige voorvechter van de rechten van de Palestijnen steunt Mamdani sinds zijn universitaire jaren campagnes voor boycots, desinvesteringen en sancties – deze houding blijft centraal staan in zijn politiek.

In een recente video op sociale media zei Mamdani: “De droom van elke moslim is om op dezelfde manier behandeld te worden als andere New Yorkers. Maar lange tijd werd van ons verwacht dat we minder vroegen, dat we ons tevredenstelden met de kleine dingen die we kregen. We zullen niet langer om meer vragen.”

Een Teken van een Nieuw Tijdperk

Mamdani’s vertegenwoordiging is niet alleen een uitdaging voor het imago van Palestina of voor de democratische instelling; het is een symbool van een generatieverandering – met Israël dat niet langer als een hulpeloze bondgenoot wordt gezien, maar als een opstandige actor, terwijl de Palestijnen als de onderdrukte kant in de machtsbalans worden waargenomen.

Malcolm X was een van de eerste prominente zwarte leiders die moedig sprak voor Palestina. Hij bezocht Gaza in 1964, sprak met Palestijnse leiders en schreef “De Zionistische Logica”. Mamdani staat duidelijk waar andere politici aarzelen: “Gaza is elke dag een plek geworden waar de taal van de rouw zelf is uitgeput,” verwijzend naar de genocide-oorlog die Israël tegen de Palestijnen voert.

Conclusie

Malcolm X vertegenwoordigde een onophoudelijke vooruitgang in de strijd voor gerechtigheid en vrijheid. Mamdani, als voortzetting van deze strijd, gaat met vastberadenheid verder. Twee mannen, twee verschillende tijdperken – maar beiden gedreven door hetzelfde hardnekkige, uitdagende gevoel van vrijheid.

Dit is geen geest van een beweging; het is een onafgebroken, voortdurende en voortschrijdende beweging.

Deel uw gedachten met ons of kijk naar onze andere artikelen voor soortgelijke inhoud.